Yedi iklimi cihanı imrendiren bir tarihe sahip olan ecdadımızın nasıl böyle güçlü, sözüne itaatte kusur edilmeyen, yaptığı her icraata ve attığı her adıma sonuna kadar güvenilen bir millet haline geldiğine; çevremizdeki insanlardan dostluklarıyla ön plana çıkan, sürekli birbirlerini destekleyen ve her zaman birbirlerine yardım etmeye çalışan, diğerini kendinden daha fazla düşünen insanların nasıl böyle bir sevgiyle bağlandıklarına baktığımızda en temelde doğruluğun olduğunu görürüz.

Ne yazık ki günümüzde, doğru sözlü olmak insanları birbirine bağlamak yerine birbirinden koparıyor. Eğer birine yaptığı şeyin yanlış olduğunu söylersek, bize ona yardımcı olmaya çalıştığımız için teşekkür etmesi gerekirken, hatasını yüzüne vurduğumuz için bize nefretle bakıyor. Ama yaptığı yanlışlara göz yumarak, hatta bizde bu yanlışlara katılarak onun yanında olduğumuzu gösterirsek, işte o zaman onun için çok değerli ve onun vazgeçilmez bir parçası oluyoruz ve duymak istediğimiz güzel şeyleri duyuyoruz. Ama böyle bir ilişkiden ve dostluktan, ne biz bir şey kazanırız, ne de dostumuza yardımcı olabiliriz.

Günümüzde insanlar yanlış yapıyorlar, bazı insanlar da bu yanlışa destek olarak başka bir yanlış yapmış oluyorlar. Bu şekilde yanlışlar zincirin halkaları gibi birleşerek, insanları ve milletleri çıkmaz bir sona götürüyor.